Forum Tradycji Katolickiej Strona Główna  
 FAQ  •  Szukaj  •  Użytkownicy  •  Grupy •  Galerie   •  Rejestracja  •  Profil  •  Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości  •  Zaloguj
 Pius XI i Jan Pawel II pisza o jednoczeniu Koscioła Zobacz następny temat
Zobacz poprzedni temat
Napisz nowy tematOdpowiedz do tematu
Autor Wiadomość
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:00, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Pius XI i Jan Paweł II piszą o jednoczeniu Kościoła

Z lektury encyklik:

MORTALIUM ANIMOS i UT UNUM SINT


PIUS XI:
Pewne koła żywią nadzieje, ze mimo wszystkich różnic zapatrywań
religijnych nie trudno będzie, by ludzie przez wyznawanie niektórych
zasad wiary, jako pewnego rodzaju wspólnej postawy życia religijnego,
w braterstwie się zjednali


JAN PAWEL II:
Istotnie, elementy uświęcenia i prawdy, obecne w różnym stopniu
w innych Wspólnotach chrześcijańskich, stanowią obiektywną podstawę
komunii, choć niedoskonałej, istniejącej między nimi a Kościołem
katolickim.

W takiej mierze, w jakiej elementy te znajdują się w innych Wspólnotach
chrześcijańskich, jest w nich czynnie obecny jedyny Kościół Chrystusowy.
Dlatego Sobór Watykański II mówi o pewnej - choć niedoskonałej -
komunii. Konstytucja Lumen gentium podkreśla, że Kościół katolicki
"wie, że jest związany z licznych powodów" z tymi Wspólnotami jakąś
prawdziwą więzią w Duchu Świętym.
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:01, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Błędne drogi do zjednoczenia religijnego

PIUS XI:
Urządzają zjazdy, zebrania i odczyty z nieprzeciętnym udziałem słuchaczy
i zapraszają na nie dla omówienia tej sprawy wszystkich, bez różnicy,
pogan wszystkich odcieni, jak i chrześcijan, a nawet tych, którzy -
niestety - odpadli od Chrystusa, lub też uporczywie przeciwstawiają się
Jego Boskiej naturze i posłannictwu.


JAN PAWEL II:
40.Celem kontaktów między chrześcijanami nie jest tylko wzajemne
poznanie się, wspólna modlitwa i dialog. Przewidują one i domagają się
podjęcia, już od tej chwili, wszelkiej możliwej współpracy praktycznej na
różnych płaszczyznach.(...) Taka współpraca, oparta na wspólnej wierze,
jest nie tylko bogata w braterską komunię, ale jest objawieniem samego
Chrystusa
76.W 1986 r. w Asyżu, podczas Światowego Dnia Modlitw o pokój,
chrześcijanie z różnych Kościołów i Wspólnot kościelnych jednym głosem
błagali Pana historii o pokój dla świata. Tego samego dnia modlili się o
pokój — w sposób odrębny, ale równolegle z nami —
również Żydzi i przedstawiciele innych religii niechrześcijańskich,
połączeni wspólnotą uczuć


PIUS XI:
Katolicy nie mogą żadnym paktowaniem pochwalić takich usiłowań,
ponieważ one zasadzają się na błędnym zapatrywaniu, że wszystkie
religie są mniej lub więcej dobre i chwalebne(...)ci, którzy mienią się chrześcijanami,
nie mogą nie uwierzyć, że Chrystus ustanowił Kościół i to jeden jedyny.


JAN PAWEL II:
10.Sobór Watykański II umocnił ich wolę działania, tworząc przejrzystą wizję eklezjologiczną,
otwartą na wszystkie wartości eklezjalne obecne wśród innych chrześcijan. (...)
Kościół Chrystusa „trwa w Kościele
katolickim,(...) „poza jego organizmem znajdują się liczne
pierwiastki uświęcenia i prawdy,(...) choć w naszym przekonaniu
podlegają brakom, wcale nie są pozbawione znaczenia i wagi w tajemnicy
zbawienia.
12. „pierwiastki uświęcenia i prawdy”, (...) są
obecne i działają poza widzialnymi granicami Kościoła katolickiego
13. „Wszystko to, co pochodzi od Chrystusa i do Niego
prowadzi, należy słusznie do jedynego Kościoła Chrystusowego.
49. Konstytucja (...) łączy nauczanie o Kościele katolickim
z uznaniem elementów zbawczych, jakie znajdują się w innych Kościołach
i Wspólnotach kościelnych.(...) Jako dobra Kościoła Chrystusowego ze
swej natury przynaglają one do przywrócenia jedności.
50. „przez sprawowanie Eucharystii Pańskiej w tych
poszczególnych Kościołach buduje się i rozrasta Kościół Boży”
68. Chrześcijański styl życia tych braci zasila się wiarą w Chrystusa,
a krzepi łaską Chrztu i słuchaniem słowa Bożego.


PIUS XI:
Niektórzy tym łatwiej dają się uwieść złudnym pozorom słuszności, gdy
chodzi o popieranie jedności wszystkich chrześcijan. Czyż nie jest rzeczą
słuszną (...), by wszyscy, którzy wyznają imię Chrystusa, zaprzestali
wzajemnych oskarżeń i raz przecież połączyli się we wspólnej miłości?
"Po tym poznają wszyscy, że jesteście moimi uczniami, jeżeli będziecie
się wzajemnie miłowali. Oby - tak dodają - wszyscy chrześcijanie byli
jedno". W ten i podobny sposób rozwodzą się ci, których nazywają
wszechchrześcijanami (panchristiani).


JAN PAWEL II:
51.Eklezjalny akt, mocą którego "zostało usunięte z pamięci i z życia
Kościoła" wspomnienie o ekskomunikach(...). To wydarzenie kościelne,
(...) miało miejsce w ostatnich dniach Soboru, 7 grudnia 1965 r.
Tak więc zgromadzenie soborowe kończyło się uroczystym aktem, który
był równocześnie oczyszczeniem pamięci historycznej, wzajemnym
przebaczeniem i postanowieniem solidarnego dążenia do komunii.
2. Dialogi międzywyznaniowe na płaszczyźnie teologicznej
przyniosły konkretne i widoczne owoce; chrześcijanie nie mogą
umniejszać znaczenia zastarzałych nieporozumień, które odziedziczyli z
przeszłości, fałszywych interpretacji i uprzedzeń, jakie jedni żywią wobec
drugich. Potrzebne jest spokojne i czyste spojrzenie prawdy. Kościół
katolicki uznaje i wyznaje słabości swoich dzieci.


PIUS XI:
Poczynania te (...)zgrupowały nawet potężny zastęp katolików, których
zwabiła nadzieja unii, pojednania chrześcijaństwa, (...) W tych nęcących
i zwodniczych słowach tkwi jednak złowrogi błąd, który głęboko rozsadza
fundamenty wiary katolickiej.


JAN PAWEL II:
69. Refleksja podjęta w ramach różnych dialogów dwustronnych
(...) — była skupiona wokół licznych spornych kwestii, takich jak
Chrzest, Eucharystia, święcenia kapłańskie, sakramentalność i autorytet
Kościoła, sukcesja apostolska.
72. wydarzenie ukształtowane przez braterską miłość i świadczące
o bardzo świadomym przeżywaniu wiary, w którym uczestniczyłem z
głębokim wzruszeniem (...)Z podobnymi postawami spotkałem się
także ....
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:03, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Ustanowienie jedynego Kościoła przez Chrystusa

PIUS XI:
Przemówił Bóg - (...) - rzeczą dla każdego jasną jest, że jest obowiązkiem
człowieka bezwarunkowo wierzyć w objawienie Boga (...) Byśmy jednak
na chwałę Boga i dla naszego zbawienia mogli obie te rzeczy słusznie
wypełnić, Jednorodzony Syn Boga ustanowił na ziemi swój Kościół. Ci,
którzy mienią się chrześcijanami, nie mogą nie uwierzyć, że Chrystus
ustanowił Kościół i to jeden jedyny.


JAN PAWEL II:
43. Dziękowałem również Bogu "za to, czego dokonał On w innych
Kościołach i Wspólnotach kościelnych i za ich pośrednictwem", a także za
pośrednictwem Kościoła katolickiego
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:05, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Błędne zapatrywania o zjednoczeniu w wierze

PIUS XI:
Inicjatorzy tej idei prawie wciąż przytaczają słowa Chrystusa: "Aby
wszyscy byli jedno...Jedna niech będzie owczarnia i jeden pasterz",
ale w ten sposób, jakby te słowa wyrażały życzenie i prośbę, które mają
się dopiero spełnić.


JAN PAWEL II:
9. Ta jedność,(...) nie jest czymś mało istotnym (...) Istotnie, ta jedność
dana przez Ducha Świętego nie polega jedynie na tym, że ludzie
gromadzą się w społeczność, (...). Tę jedność tworzą więzy wyznania
wiary, sakramentów i komunii hierarchicznej.(...) Wierzyć w Chrystusa
znaczy pragnąć jedności; pragnąć jedności znaczy pragnąć Kościoła;
pragnąć Kościoła znaczy pragnąć komunii łaski, która odpowiada
zamysłowi Ojca, powziętemu przed wszystkimi wiekami. Taki właśnie jest
sens modlitwy Chrystusa: „ut unum sint”.


PIUS XI:
Chrystus ustanowił swój Kościół jako społeczność, z istoty swej na
zewnątrz widomą, pod kierownictwem jednej głowy, przez nauczanie
żywym słowem, i przez udzielanie Sakramentów. Należy usunąć błędne
zapatrywania(...)że (...) Kościół działając nieprawnie, skaził pierwotną
wiarę chrześcijańską, dołączył bowiem niektóre artykuły, których
Ewangelia nie zna,(...) naukę o Prymacie, jurysdykcji przyznanej Piotrowi
i Jego następcom. Jeżeli zresztą spotykać można wielu niekatolików,
którzy w pięknych słowach głoszą braterską wspólność w Chrystusie,
to nie ma ani jednego, któremu przez myśl by przeszło poddać się
posłusznie w nauce i kierownictwie Namiestnikowi Jezusa Chrystusa


JAN PAWEL II:
38. formuły dogmatyczne Magisterium Kościoła od samego początku
nadawały się do głoszenia prawdy objawionej i nadal się nadają do
przekazywania jej tym, którzy je właściwie rozumieją.
88. przekonanie Kościoła katolickiego, iż zgodnie z tradycją apostolską i z
wiarą Ojców zachował on w posłudze Biskupa Rzymu widzialny znak i
gwarancję jedności.
90. Biskup Rzymu jest Biskupem Kościoła, który nosi znamię męczeństwa
Piotra i Pawła. Postać Piotra zajmuje miejsce szczególne... głowy
i rzecznika kolegium apostolskiego,


PIUS XI:
Nie może więc być inaczej, jak tylko, że Kościół Chrystusa nie tylko
dzisiaj, ale i po wszystkie czasy istnieje, lecz musi być z konieczności
zawsze ten sam, jak był za czasów Apostołów, chyba, że ktoś
powiedziałby - co nie daj Boże - że Chrystus Pan nie sprostał swym
zamiarom, lub też, że pomylił się wówczas, gdy zapewniał, że bramy
piekieł nigdy go nie zwyciężą.

Są bowiem zdania[poglądy], że jedność wiary i kierownictwa - co jest
znamieniem prawdziwego i jednego Kościoła Chrystusa - nigdy
poprzednio nie istniała i dzisiaj także nie istnieje. Może to według ich
zdania być wprawdzie życzeniem, które może też kiedyś wspólną wolą
wiernych się urzeczywistni, lecz tymczasem - tak sądzą - jest to tylko
pięknym marzeniem.
Mówią też, że Kościół sam przez się, już ze względu na swą naturę,
rozpada się na części, to jest składa się z wielu odrębnych Kościołów, czy
też odrębnych wspólnot, które wprawdzie w kilku zasadniczych punktach
nauki są zgodne, ale w innych punktach się różnią


JAN PAWEL II:
3. Kościół w swojej ziemskiej wędrówce cierpiał i nadal będzie cierpieć na
skutek sprzeciwów i prześladowań. Ale (...)wzniesiony na mocnej i trwałej
opoce, którą jest Jezus Chrystus, jego Pan.
19. Doktryna powinna być przedstawiana w taki sposób, aby mogli ją
zrozumieć ci, dla których przeznaczył ją sam Bóg.(...) Odnowa form
wyrazu staje się konieczna, aby można było przekazywać współczesnemu
człowiekowi ewangeliczne orędzie w jego niezmiennym sensie
33. dialog ekumeniczny ma charakter wspólnego szukania prawdy, w
szczególności prawdy o Kościele.
82. Kościół katolicki powinien podjąć proces, który można by określić
jako „dialog nawrócenia” ... każdy winien zastanowić się nad własnymi
błędami, wyznać swoje winy .
7. Prawie wszyscy jednak, chociaż w różny sposób, tęsknią za jednym
i widzialnym Kościołem Bożym, który by był naprawdę powszechny i
miał posłannictwo do całego świata.
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:07, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Ustosunkowanie się Stolicy Apost. do tych dążeń do zjednoczenia

PIUS XI:
Nie wolno wiernym zabierać głosu lub wspomagać podobne poczynania.
Gdyby to uczynili, przywiązaliby wagę do fałszywej religii chrześcijańskiej,
różniącej się całkowicie od jedynego Kościoła Chrystusowego. Czyż
możemy pozwolić na to -(...), - by prawda, a mianowicie prawda przez
Boga objawiona, stała się przedmiotem układów? Gdyby tak się rzecz
miała, to trzeba by również powiedzieć, że zstąpienie Ducha Świętego na
Apostołów i ciągłe przebywanie tegoż Ducha Św. w Kościele, i nawet, że
nauka samego Jezusa Chrystusa od wielu stuleci zatraciła zupełnie swą
skuteczność i swą wartość. Takie twierdzenie byłoby bluźnierstwem.


JAN PAWEL II:
19. Doktryna powinna być przedstawiana w taki sposób, aby mogli
ją zrozumieć ci, dla których przeznaczył ją sam Bóg.(...) Odnowa form
wyrazu staje się konieczna, aby można było przekazywać współczesnemu
człowiekowi ewangeliczne orędzie w jego niezmiennym sensie
63. dzięki kontaktom ekumenicznym stały się możliwe zasadnicze
wyjaśnienia zadawnionych kontrowersji chrystologicznych, co pozwoliło
nam wyznać wspólnie wiarę.
75. Utrzymujące się rozbieżności doktrynalne wywierają ujemny
wpływ także na tę współpracę i stawiają jej granice. Istniejąca już (..)
komunia wiary stanowi jednak solidną podstawę (...) także w sferze
religijnej. Współpraca ta ułatwi dążenie do jedności.
76. W 1986 r. w Asyżu,(...) chrześcijanie z różnych Kościołów i
Wspólnot kościelnych jednym głosem błagali Pana historii o pokój dla
świata. Modlili się o pokój — w sposób odrębny, ale równolegle z nami —
również Żydzi i przedstawiciele innych religii niechrześcijańskich,
połączeni wspólnotą uczuć.
77. Możemy się teraz zapytać, jak długa droga dzieli nas jeszcze
od tego błogosławionego dnia, w którym urzeczywistni się pełna jedność
w wierze i będziemy mogli zgodnie sprawować świętą Eucharystię Pana.
Lepsze wzajemne zrozumienie, jakie już osiągnęliśmy i wypracowane do
tej pory uzgodnienia doktrynalne, które doprowadziły do wzrostu komunii
uczuć i działań, nie mogą wystarczyć sumieniu chrześcijan, wyznających
wiarę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Ostatecznym
celem ruchu ekumenicznego jest ponowne ustanowienie pełnej widzialnej
jedności wszystkich ochrzczonych.
95.Pełna i widzialna komunia wszystkich Wspólnot, w których mocą
wierności Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem
Chrystusa. Jestem przekonany, że ponoszę w tej dziedzinie szczególną
odpowiedzialność, która polega przede wszystkim na dostrzeganiu
ekumenicznych dążeń większości chrześcijańskich Wspólnot i na
wsłuchiwaniu się w kierowaną do mnie prośbę, abym znalazł taką formę
sprawowania prymatu, która nie odrzucając bynajmniej istotnych
elementów tej misji, byłaby otwarta na nową sytuację.
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:09, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Potępienie "wszechrześcijan" i ich nauk

PIUS XI:
Zdawać by się mogło, że wszechchrześcijanie (panchristiani), dążąc ku
połączeniu wszystkich Kościołów, zmierzają ku wzniosłemu celowi, jakim
jest pomnożenie miłości wśród wszystkich chrześcijan. Jakżeż jednak
byłoby rzeczą możliwą, by po zniszczeniu wiary zakwitła miłość?
[Błędem jest mówić] że Kościół (...) już ze względu na swą naturę,(...)
składa się z wielu odrębnych Kościołów (...) istnieją one według ich zdania
na równych prawach. Należy więc dawne sprawy sporne i różnice zdań,
(...) pozostawić na boku, z innych zaś nauk ulepić i przedłożyć wspólną
regułę wiary. Rozmaite zaś Kościoły i wspólnoty po połączeniu się w
ogólny związek miałyby możność przeciwstawić się poważnie i skutecznie
naporowi niewiary.
Ponieważ miłość wspiera się na fundamencie nietkniętej i prawdziwej
wiary, przeto więc uczniowie Chrystusa muszą być przede wszystkim
spojeni węzłami jedności wiary.
Do Stolicy Apostolskiej, (...)niechaj zbliżą się synowie odłączeni, nie w tej
myśli i nadziei, że Kościół Boga Żywego, ten filar i podpora prawdy
poświęci czystość wiary i ścierpi ich błędy, lecz po to, by oddać się w
opiekę Jego urzędu nauczycielskiego i Jego kierownictwa.


JAN PAWEL II:
14. Wszystkie te elementy zawierają w sobie wezwanie do jedności i w
niej odnajdują swoją pełnię. Nie chodzi o to, by zsumować ze sobą
wszystkie bogactwa rozsiane w chrześcijańskich Wspólnotach i stworzyć
Kościół, jakiego Bóg mógłby oczekiwać w przyszłości. (...)Bóg już objawił
Kościół(...). Elementy tego Kościoła już nam danego istnieją „łącznie i w
całej pełni” w Kościele katolickim oraz „bez takiej pełni” w innych
Wspólnotach.
18. Nie chodzi tu o modyfikację depozytu wiary, o zmianę znaczenia
dogmatów, o usunięcie w nich istotnych słów, o dostosowanie prawdy do
upodobań epoki, o wymazanie niektórych artykułów Credo pod fałszywym
pretekstem, że nie są one już dziś zrozumiałe. Jedność, jakiej pragnie
Bóg, może się urzeczywistnić tylko dzięki powszechnej wierności wobec
całej treści wiary objawionej. Kompromis w sprawach wiary sprzeciwia się
Bogu, który jest Prawdą. Któż mógłby uważać, że dopuszczalne jest
pojednanie osiągnięte kosztem prawdy? (...)Tak więc „bycie razem”,
które zdradzałoby prawdę, byłoby sprzeczne z naturą Boga.
36. Umiłowanie prawdy jest najgłębszym wymiarem autentycznego
dążenia do pełnej komunii między chrześcijanami. Oczywiście, pełna
komunia będzie musiała opierać się na przyjęciu całej prawdy(...). Należy
zatem absolutnie unikać wszelkich form redukcjonizmu albo
łatwych „uzgodnień”.
95. Pełna i widzialna komunia wszystkich Wspólnot, w których mocą
wierności Boga zamieszkuje Jego Duch, jest gorącym pragnieniem
Chrystusa. Modlę się gorąco do Ducha Świętego, by obdarzył nas swoim
światłem i oświecił wszystkich pasterzy i teologów naszych Kościołów,
abyśmy wspólnie poszukiwali takich form sprawowania owego urzędu, w
których możliwe będzie realizowanie uznawanej przez jednych i drugich
posługi miłości”.
65. Istotna jest natomiast kwestia wiary.
42. Uznanie braterstwa łączącego nas z innymi nie jest przejawem jakiejś
liberalnej filantropii albo niejasnego poczucia rodzinności. Wynika z
uznania jednego Chrztu i z płynącego stąd wymogu, aby Bóg był
uwielbiony w swoim dziele.
55. Jedność Kościoła w granicach pierwszego tysiąclecia utrzymywała się
w tych strukturach za pośrednictwem Biskupów, następców Apostołów,
pozostających w komunii z Biskupem Rzymu. Jeśli dzisiaj, przy końcu
drugiego tysiąclecia, szukamy powrotu do pełnej komunii, wypada
nawiązać do tej jedności, wyrażonej w takich strukturach.
97. komunia Kościołów partykularnych z Kościołem Rzymu oraz ich
Biskupów z Biskupem Rzymu jest w Bożym zamyśle podstawowym
warunkiem pełnej i widzialnej komunii.


PIUS XI:
Wiemy jednak jak tam łatwo dochodzić można do zaniedbania religii, lub
do indyferentyzmu, lub też do modernizmu, którego ubolewania godne
ofiary nie uważają prawdy dogmatycznej za absolutną. Co się zaś tyczy
artykułów wiary, to bezwrunkowo nie dozwolona jest różnica, którą
chciano zaprowadzić między tzw. zasadniczymi, a niezasadniczymi
punktami wiary, jak gdyby pierwsze z nich musiałyby być uznane przez
wszystkich, natomiast te drugie mogłyby pozostać do swobodnego
uznania wiernych.


JAN PAWEL II:
37. Katolicy,(...) „niech pamiętają o istnieniu porządku czy
hierarchii prawd w nauce katolickiej, ponieważ różne jest ich powiązanie z
zasadniczymi podstawami wiary chrześcijańskiej.
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:10, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Jedyna droga ku zjednoczeniu wiary to powrót do prawdziwego Kościoła Chrystusa

PIUS XI:
Pracy nad jednością chrześcijan nie wolno popierać inaczej, jak tylko
działaniem w tym duchu, by odszczepieńcy powrócili na łono jedynego,
prawdziwego Kościoła Chrystusowego, od którego kiedyś, niestety,
odpadli. Mistyczna Oblubienica Chrystusa przez całe wieki pozostała bez
zmazy i nigdy też zmazy doznać nie może.


JAN PAWEL II:
11. Kościół katolicki stwierdza, że w ciągu dwóch tysięcy lat swojej historii
został zachowany w jedności z wszystkimi dobrami, w które Bóg pragnie
wyposażyć swój Kościół, (...)mimo braku wierności niektórych jego sług.
Z winy wielu jego członków zamysł Boży staje się mniej wyrazisty. Winy
ludzi z jednej i z drugiej strony; winy nie można przypisać wyłącznie
innym.
Zobacz profil autora
Teresa
Administrator


Dołączył: 07 Cze 2007
Posty: 29808 Przeczytał: 300 tematów

Skąd: z tej łez doliny
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Sob 11:12, 27 Wrz 2008 Powrót do góry

Wezwanie Ojca Swiętego do nawrócenia wszystkich chrześcijan odłączonych

PIUS XI:
Niechajże powrócą do wspólnego Ojca, który ich przyjmie z całą miłością,
nie pomnąc krzywdy, jaką wyrządzili poprzednio Stolicy Apostolskiej.


JAN PAWEL II:
41. Ogólne spojrzenie na ostatnie trzydzieści lat pozwala wyraźniej
dostrzec liczne owoce tego wspólnego nawrócenia się na Ewangelię,
którego narzędziem Duch Boży uczynił ruch ekumeniczny.


PIUS XI:
(Pius XII: powracając do Kościoła nie utracą niczego co dzięki łasce Bożej
realizowało się w nich do dziś - przez powrót dobro to stanie się bardziej
kompletne - doprowadzone do doskonałości. )
Jeśli w kornej modlitwie błagać będą o światło Nieba, to z pewnością
poznają jedyny prawdziwy Kościół Jezusa Chrystusa i wstąpią do Niego,
łącząc się z Nami w doskonałej miłości.


JAN PAWEL II:
86. Dekret Unitatis redintegratio głosi, że jedyny Kościół
Chrystusowy trwa w Kościele katolickim.
W Kościele obecna jest pełnia
środków zbawienia. Pełna jedność stanie się rzeczywistością, kiedy
wszyscy będą mieli udział w pełni środków zbawienia, które Chrystus
powierzył swojemu Kościołowi.
59. Międzynarodowa Komisja mieszana do dialogu teologicznego
między Kościołem katolickim a Kościołem prawosławnym pracuje (...)
celu przywrócenia pełnej komunii między obydwoma Kościołami. (...)
Kościół katolicki i Kościół prawosławny już mogą wyznawać razem
wspólną wiarę w tajemnicę Kościoła oraz więź między wiarą a
sakramentami


PIUS XI:
Trzeba będzie unikać pomówień jakoby powracając do Kościoła
wyobrażają sobie że wniosą do niego elementy esencjonalne, których
jakoby wciąż w nim brakowało.
(Pius XII. Błedne są twierdzenia w materii dogmatów jakoby nawet
kościół Katolicki nie posiada pełni Chrystusa a doskonałość może
osiągnąć dzięki innym kościołom.)


JAN PAWEL II:
57. Kościoły Wschodnie od samego powstania posiadają skarb, z którego
wiele zapożyczył Kościół Zachodni w zakresie liturgii, duchowej tradycji i
porządku prawnego(...) nic dziwnego, że niektóre aspekty objawionych
tajemnic czasem znajdują stosowniejsze ujęcie i lepsze naświetlenie u
jednych niż u drugich.
60. cała spuścizna duchowa i liturgiczna [Kościołów Wschodnich],
obyczajowa i teologiczna przynależy w swych różnorodnych tradycjach do
pełnej katolickości i apostolskości Kościoła.
47. Katolicy muszą uznać dobra chrześcijańskie (...), które się znajdują
u braci odłączonych. którzy dają świadectwo Chrystusowi.
78. Ekumenizm oznacza, że Wspólnoty chrześcijańskie mają pomagać
sobie nawzajem, aby była w nich naprawdę obecna cała treść i wszystkie
konsekwencje „dziedzictwa przekazanego przez Apostołów.
Ta wzajemna pomoc w poszukiwaniu prawdy.... aby Kościoły naprawdę
stały się znakiem owej pełnej komunii w jednym, świętym, katolickim i
apostolskim Kościele.


Opracował M.Ostrowski - Francja

[link widoczny dla zalogowanych]

[link widoczny dla zalogowanych]


Ostatnio zmieniony przez Teresa dnia Sob 14:32, 28 Gru 2013, w całości zmieniany 3 razy
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:      
Napisz nowy tematOdpowiedz do tematu


 Skocz do:   



Zobacz następny temat
Zobacz poprzedni temat
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group :: FI Theme :: Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)